است از قضاوت . « وَاللَّه أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ » 58 تفسير تنوير المقباس : يعنى خدا مىداند ، موقع عذاب مشركين را كه نضر بن حارث و ياران او بودند و در جنگ بدر عذابى كه او خواسته بود به او رسيد و كشته شد . تفسير فى ظلال القرآن - سيد قطب مصرى كه چندى پيش شهيد شد : اين آيات يكتاشناسى و توحيدى نشان مىدهد كه هيچگونه شرك و انديشه ى تجسم در آن راه ندارد و همين است برترى پيغامى كه محمّد براى بشر آورده است و او جز انجام رسالت برترى براى خود نگفته است و توانائى معجزه براى درستى پيغام خود ادعا نكرده است و حقيقت مطلب و درستى سخن خود را به - آيات كونيه واگذار كرده است و نشانه هاى قدرت آفريدگار كه در همه ى پديده ها در جهان ديده مىشود و دلهاى صاف آن را درك مىكند . و قرآن را كه دليل خود مىشمارد و مردم را بمعارضه مىخواند نه از راه مادى است مانند معجزات ديگر پيغمبران بلكه از راه خرد و سنجش آدمى است كه بشنويد و بسنجيد تا دريابيد كه سخن خداوندى است و مانند نخواهد داشت و همين است برترى او كه در دعوت و پيغام خود به آدمگرى و خردمندى ارزش داده است و بشر را از راه آزادى عقل و انديشه ى او بسوى رشد فكرى و پيشرفت و برترى رهبرى كرده است . سخن ما : جمله ى « إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي » بوسيله ى پيغمبر عموم مردم را رهبرى مىكند بيك تكيه گاه اصلى آدمى كه يقين است و وابستگى بحقّ و مبدأ آفرينش و همانطور كه پيغمبر در برابر همه دشمنى و مخالفت با اتّكاء بحقّ جملگى را نابود كرد ، آدمى بايد با قدمى استوار و دلى آسوده از بيّنت خداوندى در زندگى آرام و دلگرم باشد ، و البتّه موفقّ مىشود و جلو خواهد رفت ، و جمله - هاى « ما عِنْدِي » تا آخر همين راهنمائى را تشديد مىكند كه آنچه آدمى با شتاب و بىباكى بخواهد انجام دهد ، اختيار ندارد و نميتواند ، چون هر كارى وقتى